له‌م پۆسته‌دا ده‌مه‌وێت باسی به‌سه‌رهاتی که‌سێک بکه‌م که‌ له‌ سه‌ره‌تای ئیسلامدا گومانی له‌ قورئان کرد، و هه‌ر له‌به‌ر ئه‌م گومانه‌شی وازی له‌ ئایینی ئیسلام هێنا.

ئه‌م که‌سه‌ ناوی “عبدالله‌ بن سعد بن ابي سرح” بوو؛ یه‌کێک بوو له‌ “ نووسه‌ره‌کانی وه‌حی”.

نووسه‌ری وه‌حی کێیه‌؟

نووسه‌ری وه‌حی که‌سێکه‌ ئه‌و وه‌حییانه‌ بۆ پێغه‌مبه‌ر ده‌نووسێته‌وه‌ که‌ له‌ لایه‌ن جبره‌ئیله‌وه‌ بۆی داده‌به‌زێت. له‌ مێژووی ئیسلامدا که‌سانێکی زۆر ئه‌م کاره‌یان پێ سپێردراوه‌ و به‌شدارییان له‌ نووسینه‌وه‌ی وه‌حیدا کردووه‌. کتێبی “السیرة العراقي” ئاماژه‌ به‌وه‌ ده‌کات که‌ 42 که‌س نووسه‌ری وه‌حی بوون.

عه‌بدوڵڵای کوڕی سه‌عد بۆ گومانی له‌ قورئان کرد؟

هۆکاری گومانکردنی عه‌بدوڵڵای نووسه‌ری وه‌حی له‌ قورئان به‌ کورتکراوه‌یی به‌م شێوه‌یه‌ باسکراوه‌:

” عه‌بدوڵڵا شاره‌زایی له‌ ئه‌ده‌بیایت و به‌لاغه‌تدا هه‌بووه‌، و له‌ کاتی نووسینه‌وه‌ی قورئاندا جارجار پێشنیازی زیادکردن و ده‌ستکاریی هه‌ندێ وشه‌ و ده‌سته‌واژه‌ و رسته‌ی له‌ قورئاندا کردووه‌ و پێغه‌مبه‌ریش به‌ قسه‌یکردووه‌ و ده‌ستکارییه‌کانی ئه‌وی له‌ قورئاندا جێکردووه‌ته‌وه‌. پاش ماوه‌یه‌ک له‌ به‌رده‌وامبوونی ئه‌م کاره‌، عه‌بدوڵڵا گومانده‌کات که‌ قورئان وه‌حی ئیلاهی بێت، چونکه‌ گه‌ر وابێت، ناکرێت پێغه‌مبه‌ر رێگه‌ به‌ ده‌ستکارییه‌کانی ئه‌م بدات. بۆیه دواتر‌ وازی له‌ ئیسلام هێنا.

ئه‌و سه‌رچاوانه‌ی باسیانکردووه‌

ئه‌م به‌سه‌رهاته‌ بابه‌تێک نییه‌ موسڵمانان هه‌وڵبده‌ن ره‌تیبکه‌نه‌وه‌ یان به‌ درۆیبخه‌نه‌وه‌ چونکه‌ له‌ باشترین کتێبه‌کانی مێژووی ئیسلامدا به‌ شێوازی جۆراوجۆر هاتووه‌؛ لێره‌دا ناوی هه‌ندێک له‌و سه‌رچاوانه‌تان بۆ ده‌هێنم له‌گه‌ڵ باسکردنی هه‌ر زیاده‌باسێک که‌ له‌م باره‌یه‌وه‌ له‌و کتێبانه‌دا کرابێت:

1- “سیرة ابن اسحاق” له‌ گێڕانه‌وه‌ی فه‌تحی مه‌ککه‌دا ده‌ڵێت‌:  یه‌کێک له‌و که‌سه‌ تایبه‌تانه‌ی که پێغه‌مبه‌ر فه‌رمانی بۆ کوشتنیان ده‌رکردووه‌ ‌(ته‌نانه‌ت ئه‌گه‌ر خۆیان له‌ نێوان په‌رده‌کانی که‌عبه‌دا شاردبێته‌وه‌ یان ده‌ستیان به‌ که‌عبه‌وه‌ گرێدابێت) عه‌بدوڵڵای کوڕی سه‌عد بوو که‌ نووسه‌ری وه‌حی بوو له‌ مه‌دینه‌، دواتر له‌ دین لایدا و رایکرد بۆ مه‌ککه‌. عه‌بدوڵڵا له‌ قه‌بیله‌ی “بني امیة” بوو (قه‌بیله‌که‌ی عوسمانی کوڕی عه‌ففان خه‌لیفه‌ی سێیه‌م) بۆیه‌ په‌نای بۆ عوسمان برد و ئه‌ویش بۆ ماوه‌یه‌ک لای خۆی گلیدایه‌وه‌، به‌ڵام دواتر ‌هێنای بۆ لای پێغه‌مبه‌ر و پاکانه‌ی بۆ کرد و داوای له‌ پێغه‌مبه‌ر کرد بیبوورێت. پێغه‌مبه‌ر ماوه‌یه‌ک بێده‌نگبوو، و دواتر ته‌سلیمی عوسمانی کرده‌وه‌ (واته‌ وازیلێهێنا و نه‌یکوشت)، کاتێک که‌ عوسمان رۆیشت پێغه‌مبه‌ر به‌ یاره‌کانی گوت: بۆ که‌ بێده‌نگبووم نه‌تانکوشت؟ ئه‌وانیش گوتیان: چۆن بیکوژین کاتێک که‌ تۆ هیچ ئیشاره‌ت و ئاماژه‌یه‌کت پێنه‌داوین؟ وه‌ڵامیدانه‌وه‌: پێغه‌مبه‌ر که‌س به‌ ئیشاره‌ت ناکوژێت. دواتر عه‌بدوڵڵا بووه‌وه‌ به‌ ئیسلام و له‌ سه‌رده‌می خه‌لافه‌تی عومه‌ر و عوسماندا کاری پێسپێردرا (پۆستی پێدرا).

2-”الطبقات الکبری” هه‌ر به‌ هه‌مان شێوه‌ی کتێبه‌که‌ی پێشوو رووداوه‌که‌ ده‌گێڕێته‌وه‌ ، سه‌رنجێکی وردی تێدایه‌ ئه‌ویش ئه‌وه‌یه‌ که‌ ئاماژه‌ به‌وه‌ ده‌کات عه‌بدوڵڵای کوڕی سه‌عد برای شیری عوسمانی یاوه‌ری پێغه‌مبه‌ر بووه‌. هه‌روه‌ها ده‌ڵێت ئه‌و که‌سانه‌ی له‌ فه‌تحی مه‌ککه‌دا فه‌رمانی کوشتنیان بۆ ده‌رکرابوو 10 که‌س بوون، 6 پیاو و 4 ژن؛ ناوی هه‌موو 10 که‌سه‌که‌شی ریزکردووه‌.

3- “السیرة العراقي” ئاماژه‌ به‌وه‌ ده‌کات که‌ نووسه‌رانی وه‌حی 42 که‌س بوون. ده‌گێڕێته‌وه‌ که‌ عه‌بدوڵڵای کوڕی سه‌عد ده‌یگوت:” هه‌ر چۆنێک بمویستایه‌ محه‌مه‌دم ئاراسته‌ ده‌کرد، ئه‌و ئیملای پێده‌کردم (واتا ئه‌و ده‌یخوێنده‌وه‌ تا من بینووسم) : “عزیز حکیم” و من ده‌منووسی “علیم حکیم” و پاشان ئه‌و ده‌یگوت: به‌ڵی هه‌مان شته‌. جارێک پێیگوتم: ئاوا بنووسه‌. و منیش گوتم ده‌نووسم ، پێیگوتم: چۆنت ده‌وێت وه‌ها بنووسه‌. جا کاتێک ئه‌م نووسه‌ره‌ باسه‌که‌ی محه‌مه‌دی ئاشکرا کرد، ئه‌و له‌ قورئاندا نووسی :”وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرَى عَلَى اللّهِ كَذِبًا أَوْ قَالَ أُوْحِيَ إِلَيَّ وَلَمْ يُوحَ إِلَيْهِ شَيْءٌ” واته‌: کێ ‌ له‌و که‌سه‌ی قسه‌ ده‌خاته‌ پاڵ خوداسته‌مکارتره، یا ده‌ڵێت وه‌حیم بۆ هاتووه‌ له‌ کاتێکدا هیچ وه‌حییه‌کی بۆ نه‌هاتووه‌. (ئه‌مه‌ به‌شێکه‌ له‌ ئایه‌تی 93 ی سووره‌تی “انعام”). ئه‌م کتێبه‌ به‌سه‌رهاتی ده‌ربازبوونه‌که‌شی به‌ هه‌مان شێوه‌ی پێشتر گێڕاوه‌ته‌وه‌.

4-” ته‌فسیری “البیضاوي” باسی عه‌بدوڵڵا ده‌کات و ئاماژه‌ به‌ ئایه‌ته‌که‌ی سه‌ره‌وه‌ ده‌دات، هه‌روه‌ها ئه‌م باسه‌ش ده‌گێڕێته‌وه‌:  [پێغه‌مه‌به‌ر و عه‌بدوڵڵا] له‌ نووسینه‌وه‌ی ئایه‌تی 12 ی سووره‌تی “المؤمنون” دا بوون که‌ ده‌ڵێت: وَلَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنسَانَ مِن سُلَالَةٍ مِّن طِينٍ (12) تا ئه‌وبه‌شه‌ی که‌ ده‌ڵێت: ثُمَّ أَنشَأْنَاهُ خَلْقاً آخَرَ (ئایه‌تی 14)  لێره‌دا عه‌بدوڵڵا گوتی: فَتَبَارَكَ اللَّهُ أَحْسَنُ الْخَالِقِينَ (کۆتایی ئایه‌تی 14)، پێغه‌مبه‌ریش گوتی: هه‌روا بنووسه‌ ئایه‌ته‌که‌ خۆشی هه‌روا دابه‌زی. بۆیه‌ عه‌بدوڵڵا گومانیکرد و گوتی: ئه‌گه‌ر محه‌مه‌د راستده‌کات، خۆ منیش هه‌ر به‌ قه‌ده‌ر ئه‌و وه‌حیم بۆ دێت(!)، ئه‌گه‌ریش درۆده‌کات، خۆ ئه‌وه‌ی منیش وه‌کوو ئه‌وه‌ی ئه‌وه‌(!).

له‌ زۆر شوێنی دیکه‌دا به‌ پشتبه‌ستن به‌م سه‌رچاوانه‌ ئه‌م باسه‌ گێڕدراوه‌ته‌وه‌ که‌ به‌ پێویستی نازانم ناوی هه‌موویان بنووسم، هه‌روه‌ها “تاریخ طبري” ش له‌ باسی نووسه‌رانی وه‌حیدا ئاماژه‌ی به‌وه‌ کردووه‌ که‌ عه‌بدوڵڵا که‌ یه‌کێک بووه‌ له‌وان به‌ڵام له‌ دین وه‌رگه‌ڕاوه‌؛ بێئه‌وه‌ی زیاتری له‌سه‌ر بنووسێت.

 چه‌ند سه‌رنجێک:

1- به‌سه‌رهاتی عه‌بدوڵڵا و ئه‌و ده‌ستکارییانه‌ی له‌ قورئاندا کردوونی به‌ پێی سه‌رچاوه باوه‌ڕپێکراوه‌‌کانی ئیسلام، راستییه‌کی حاشاهه‌ڵنه‌گره‌ و ناکرێت موسڵمانان نکووڵی لێبکه‌ن.

2- پێغه‌مبه‌ر ده‌یویست بیکوژێت، چونکه‌ ئه‌وی پێ رێگرێکی گه‌وره‌ بوو، ده‌یزانی که‌ ده‌توانێت چ نهێنییه‌کی نه‌خوازراو بدرکێنێت. هه‌روه‌ها دواتر له‌به‌ر نه‌کوشتنی عه‌بدوڵڵا، گله‌یی له‌ هاوڕێیانی کرد.

3- قسه‌ و ده‌ستکارییه‌کانی عه‌بدوڵڵا دزه‌یانکردووه‌ته‌ ناو قورئان و تا ئێستاش هه‌ر ماون.

4- بێجگه‌له‌ “شه‌یتان” که‌ توانی ئایه‌ته‌ شه‌یتانییه‌کانی خۆی تێکه‌ڵ قورئان بکات، ده‌بینین قورئان گوته‌ی که‌سێکی دیکه‌شی تێدایه‌ که‌ ‌”مرۆڤه‌”.

پرسیار:

پشکی عه‌بدوڵڵای کوڕی سه‌عد له‌ دارشتنی قورئان چه‌نده‌؟ چه‌ند رسته‌ و وشه‌ و ده‌سته‌واژه‌ به‌ پێشنیازی ئه‌م نووسه‌ره‌ بۆ قورئان زیادکراون؟ ته‌نها عه‌بدوڵڵا به‌م شێوه‌یه‌ توانیویه‌تی گوته‌ی خۆی بخاته‌ ناو قورئانه‌وه‌ یان که‌سانی دیکه‌ش هه‌بوون؟ مه‌گه‌ر قورئان ناڵێت که‌س ناتوانێت (چ مرۆڤ و چ جنۆکه‌) گوته‌یه‌ک وه‌ک قورئان بێنێت، ئه‌ی عه‌بدوڵڵاش (دوای شه‌یتان) نه‌یتوانی؟

پرسیاری سه‌ره‌کی:

بۆچی پێغه‌مبه‌ر رێگه‌یدابوو عه‌بدوڵڵا به‌شداریی دارشتنی قورئان بکات، مه‌گه‌ر قورئان وه‌حی راسته‌وخۆی خودا نییه‌؟

-کۆکردنه‌وه‌ و وه‌رگێڕانی خرۆش-

له‌ به‌شی یه‌کی ئه‌م بابه‌ته‌دا به‌ پشتبه‌ستن به‌ ده‌قی راسته‌وخۆی قورئان، له‌ مه‌عسوومییه‌تی پێغه‌مبه‌رانی پێش ئیسلام ورد بووینه‌وه‌، له‌م به‌شه‌دا ده‌مه‌وێت مه‌عسوومییه‌تی پێغه‌مبه‌ری ئیسلام بکه‌م به‌ بابه‌تی باسه‌که‌ و هه‌ر به‌ پێی قورئان، چه‌ند پرسیارێکی له‌سه‌ر بورووژێنم.

سووره‌تی “التحریم” :

يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ لِمَ تُحَرِّمُ مَا أَحَلَّ اللَّهُ لَكَ تَبْتَغِي مَرْضَاتَ أَزْوَاجِكَ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَّحِيمٌ (1)

واته‌: ئه‌ی پێغه‌مبه‌ر بۆچی له‌به‌ر رازیبوونی هاوسه‌رانت ئه‌و شتانه‌ حه‌رام ده‌که‌یت که‌ خودا بۆی حه‌ڵاڵ کردوویت؟ خودا به‌خشنده‌ی میهره‌بانه‌.

پێغه‌مبه‌ر به‌م شێوه‌یه‌ په‌یامی خودای گه‌یاندووه‌؟!! حه‌رامکردنی حه‌ڵاڵ ئه‌ویش له‌به‌ر دڵی هاوسه‌رانی؟!!

سووره‌ه‌تی “الضحی” :

أَلَمْ يَجِدْكَ يَتِيماً فَآوَى (6) وَوَجَدَكَ ضَالّاً فَهَدَى (7)

واته‌: مه‌گه‌ر تۆی به‌ هه‌تیوی نه‌دۆزییه‌وه‌ و په‌نای دایت؟ و تۆی به‌ گومڕایی ‌دۆزییه‌وه‌ و رێنوێنی کردیت.

چه‌مکی مه‌عسوومبوون لێره‌دا ده‌که‌وێته‌ ژێر پرسیاره‌وه‌، پێغه‌مبه‌ر پێشتر گومڕا بووه‌؟! وه‌کوو خه‌ڵکی ئاسایی بووه‌؟!! که‌واته‌ ئه‌ی مه‌عسوومییه‌ت چییه‌؟! له‌ بیرمان نه‌چێت چه‌مکی بێخه‌وشبوون به‌ واتای پاکییه‌کی ته‌واو و کامڵ دێت، نه‌ک پاکییه‌کی پینه‌کراو!!

سووره‌تی “التوبة”  :

 عَفَا اللّهُ عَنكَ لِمَ أَذِنتَ لَهُمْ حَتَّى يَتَبَيَّنَ لَكَ الَّذِينَ صَدَقُواْ وَتَعْلَمَ الْكَاذِبِينَ (43)

واته:‌ خودا بتبوورێت چۆن پێش ئه‌وه‌ی راستگۆیانت بۆ ئاشکرا بێت و درۆزنه‌کان بناسیته‌وه‌ ، رێگه‌ت پێدان؟

پێغه‌مبه‌ری خودا بێپر‌سی خودا کارێکی کردووه‌ و که‌وتۆته‌ هه‌ڵه‌وه‌، هه‌ر بۆیه‌ خوداش ئاوا تووڕه‌ بووه‌ و سه‌رزه‌نشتی ده‌کات و ده‌ڵێت هیوا بخوازه‌ بتبوورم!!  گومانتان لا دروستنه‌بووه‌؟!!

سووره‌تی “هود” :

فَلَعَلَّكَ تَارِكٌ بَعْضَ مَا يُوحَى إِلَيْكَ وَضَآئِقٌ بِهِ صَدْرُكَ أَن يَقُولُواْ لَوْلاَ أُنزِلَ عَلَيْهِ كَنزٌ أَوْ جَاء مَعَهُ مَلَكٌ إِنَّمَا أَنتَ نَذِيرٌ وَاللّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ وَكِيلٌ (12)

واته‌: نه‌که‌یت هه‌ندێک له‌و شتانه‌ بپه‌ڕێنیت که‌ بۆت وه‌حی ده‌کرێت و سینه‌ت پێی ته‌نگ ببێت ، که‌ ده‌ڵێن بۆچی گه‌نجینه‌یه‌کی بۆ نه‌نێردراوه‌ ، یان فریشته‌یه‌کی له‌گه‌ڵدا نه‌هاتووه‌ ، بزانه‌ که‌ تۆ ته‌نها هۆشداریده‌ریت و خودا خۆی ئاگاداری هه‌موو شتێکه‌.

وه‌ک ده‌بینین خودا گومانی له‌وه‌ هه‌یه‌ محمد هه‌ندێک شت بپه‌ڕێنێت!! مه‌گه‌ر خودا نازانێت پێغه‌مبه‌ره‌که‌ی “بێگه‌رد”ه‌!!!

سووره‌تی “الاسراء” :

وَإِن كَادُواْ لَيَفْتِنُونَكَ عَنِ الَّذِي أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ لِتفْتَرِيَ عَلَيْنَا غَيْرَهُ وَإِذاً لاَّتَّخَذُوكَ خَلِيلاً (73) وَلَوْلاَ أَن ثَبَّتْنَاكَ لَقَدْ كِدتَّ تَرْكَنُ إِلَيْهِمْ شَيْئاً قَلِيلاً (74) إِذاً لَّأَذَقْنَاكَ ضِعْفَ الْحَيَاةِ وَضِعْفَ الْمَمَاتِ ثُمَّ لاَ تَجِدُ لَكَ عَلَيْنَا نَصِيراً (75)

واته‌: خه‌ریکبوو تۆ له‌و شته‌ وه‌رگێڕن که‌ بۆمان وه‌حی کردوویت تا شتی تری [به‌ ناوی ئێمه‌وه‌] بخه‌یته‌ شوێن و ئینجا بتکه‌ن به‌ هاوه‌ڵی خۆیان، و ئه‌گه‌ر به‌هێز و خۆراگرمان نه‌کردیتایه‌ ، بێگومان خه‌ریکبوو که‌مێک به‌لای ئه‌واندا بیشکێنیته‌وه‌،  له‌و حاڵه‌ته‌شدا دوو ئه‌وه‌نده‌ی [عه‌زابی] ژیان و مه‌رگمان پێده‌چه‌شتی و ئه‌وسا هیچ که‌س به‌رامبه‌ر ئێمه‌ یارمه‌تی نه‌ده‌دایت.

وه‌ک دیاره‌ پێغه‌مبه‌ر به‌ زۆری خودا خۆی له‌ زۆر شت پاراستووه‌، نازانم خودا بۆ لێره‌دا “شدید العقاب” نییه‌؟! ئه‌ی بۆ هه‌ڕه‌شه‌ له‌ پێغه‌مبه‌ر ده‌کات؟!! دیاره‌ کێشه‌یه‌ک له‌ مه‌عسوومییه‌تیدا هه‌یه‌ و خودا هه‌وڵده‌دات هێزی خۆی بیر پێغه‌مبه‌ر بهێنێته‌وه‌ تا ناچاری بکات گوناهـ نه‌کات!!

سووره‌تی “الشعراء” :

فَلَا تَدْعُ مَعَ اللَّهِ إِلَهاً آخَرَ فَتَكُونَ مِنَ الْمُعَذَّبِينَ (213)

واته‌: ده‌سا ‌ له‌گه‌ڵ “الله‌”دا بانگ بۆ خودایه‌کی دیکه‌ مه‌که‌ چونکه‌ ده‌چیته‌ ریزی سزادراوانه‌وه‌.

سه‌یره‌ خودا ئه‌م جۆره‌ هه‌ڕه‌شانه‌ له‌ پێغه‌مبه‌رێکی “مه‌عسووم”ی خۆی ده‌کات!!!

سووره‌تی “الفتح” :

إِنَّا فَتَحْنَا لَكَ فَتْحاً مُّبِيناً (1) لِيَغْفِرَ لَكَ اللَّهُ مَا تَقَدَّمَ مِن ذَنبِكَ وَمَا تَأَخَّرَ وَيُتِمَّ نِعْمَتَهُ عَلَيْكَ وَيَهْدِيَكَ صِرَاطاً مُّسْتَقِيماً (2)

واته‌: سه‌رکه‌وتنێکی گه‌وره‌مان پێبه‌خشیت، تا خودا له‌ گوناهی کۆن و داهاتووشت ببوورێت و نیعمه‌تی خۆیت پێ  ببه‌خشێت و بۆ رێگای راستت رێنوێنی بکات.

پێغه‌مبه‌ر گوناهی کۆنی هه‌یه‌ تا خودا لێی ببوورێت؟!! ئه‌ی به‌ ته‌مایه‌ له‌ داهاتووشدا گوناهی دیکه‌ بکات؟!! مه‌گه‌ر پێغه‌مبه‌ر خۆی له‌سه‌ر رێگای راست ناڕوات، یان لایداوه‌؟!! یان به‌ته‌مایه‌ لێی لابدات؟!!

(چه‌ند نموونه‌یه‌کی دیکه‌ش هه‌ن که‌ هه‌ندێکیان پێویستیان به‌ بابه‌تی سه‌ربه‌خۆیه‌ بۆیه‌ هه‌ڵیانده‌گرم بۆ بابه‌تی تایبه‌ت.)

ورووژاندنی چه‌ند پرسیارێک وه‌کوو ئه‌نجامی گه‌ڕان و لێکۆڵینه‌وه‌:

 - ئایا ئه‌گه‌ر خودا هه‌موو جارێک فریای پێغه‌مبه‌ران نه‌که‌وتایه‌ چییانده‌کرد؟!!

- ئه‌گه‌ر ئه‌وان به‌ ئیراده‌ی خودا له‌ گوناهـ دوورکه‌وتوونه‌ته‌وه‌، که‌واته‌ پێشمه‌رجی پێغه‌مبه‌ربوون چییه‌؟ خودا بۆ ئه‌وانی هه‌ڵبژاردووه‌؟ ئه‌گه‌ر هه‌ر خودا خۆی واده‌کات گوناهـ نه‌که‌ن، بۆ به‌ تایبه‌ت ئه‌وانی هه‌ڵبژاردووه‌ و که‌سێکی دیکه‌ی دانه‌ناوه‌؟ عه‌داله‌تی خودا له‌ ژێر پرسیاردا نییه‌؟ تاوانی ئێمه‌ چییه‌ که‌ هه‌میشه‌ گونا‌هـ بکه‌ین و خوداش فریامان نه‌که‌وێت؟ خۆ خه‌تای ئێمه‌ نییه‌ پێغه‌مبه‌ر‌ نین!!

- بۆ پێغه‌مبه‌ران به‌ به‌رده‌وامی و ته‌نانه‌ت له‌ سه‌رده‌می پێغه‌مبه‌رایه‌تیشدا له‌ لێواری گوناهکردندا بوون و هه‌میشه‌ خودا فریاتان که‌وتووه‌؟ ئه‌ی جیاوازیی پێغه‌مبه‌ران و خه‌ڵکی ئاسایی چییه‌؟

- بۆ خودا هه‌میشه‌ به‌خشیونی؟ بۆ هه‌رگیز هه‌ڕه‌شه‌کانی نه‌کردووه‌ به‌ کردار؟

- ئه‌گه‌ر ئه‌مه‌ حاڵی پێغه‌مبه‌ر بێت، ئه‌ی مه‌عسوومییه‌تی یاران و خزمان و نه‌وه‌کانی جێی گومان نییه‌؟

سه‌رنجێک:

وه‌ک له‌م بابه‌ته‌ و بابه‌تی ئایه‌ته‌ شه‌یتانییه‌کاندا بینیمان پوخته‌یی و مه‌عسوومییه‌ت له‌ ژێر پرسیاردایه‌ و ته‌نانه‌ت کار گه‌یشتۆته‌ ئه‌وه‌ی شه‌یتانی گه‌وره‌ دوژمنیش دزه‌ بکاته‌ ده‌روونی پێغه‌مبه‌ری خوداوه‌؛ لێره‌دا گومانی گه‌وره‌ له‌سه‌ر هه‌ندێک له‌ باوه‌ڕه‌ چه‌قیوه‌کانمان دروستنابێت؟

-به‌شی دووه‌م (کۆتایی)-

-کۆکردنه‌وه‌ و وه‌رگێڕانی خرۆش-

بۆ قووڵبوونه‌وه‌ له‌م باسه‌، سه‌ره‌تا ده‌بێت بزانین مه‌به‌ستمان له‌ بێگه‌ردی و مه‌عسوومییه‌ت چییه‌؟

مه‌عسووم که‌سێکه‌ که‌ هیچ گه‌رد و خه‌وش و په‌ڵه‌یه‌ک (به‌ هۆی گوناهه‌وه‌)  ده‌روون و هه‌روه‌ها کردارنامه‌که‌ی پیس نه‌کردبێت و نه‌شیکات ، مه‌عسووم له‌به‌رامبه‌ر وشه‌ی ئینگلیزیی “immaculate” دا به‌ کار دێت ، که‌ فه‌رهه‌نگ پێمان ده‌ڵێت: واته‌ کامل، خاڵی له‌ گوناهـ و بێگه‌رد.

ئه‌م چه‌مکه‌ بۆ پێغه‌مبه‌رانی ئیلاهی وه‌کوو مۆری پێغه‌مبه‌ربوون بووه‌ و هه‌روه‌ها بۆ زۆریش له‌ یاران و خزمان و نه‌وه‌کانی پێغه‌مبه‌ری ئیسلام به‌کاردێت. به‌ڵام به‌ وردبوونه‌وه‌ له‌ خودی قورئان بۆمان ده‌رده‌که‌وێت ته‌نها ئیراده‌ی خودا ئه‌م که‌سانه‌ی له‌ تاوان و گوناهـ پاراستووه‌ نه‌ک ئیراده‌ و ویست و لێکدانه‌وه‌ی خۆیان ئه‌مه‌ش چه‌ند پرسیارێک دروستده‌کات که‌ دواتر دێمه‌ سه‌ر ورووژاندنیان. سه‌ره‌تا با له‌ قورئانه‌وه‌ سه‌یری مه‌عسوومییه‌تی پێغه‌مبه‌رانی پێش محمد بکه‌ین :

له‌ سووره‌تی “هود” و له‌ باسی “نووح”دا ده‌ڵێت:

حَتَّى إِذَا جَاء أَمْرُنَا وَفَارَ التَّنُّورُ قُلْنَا احْمِلْ فِيهَا مِن كُلٍّ زَوْجَيْنِ اثْنَيْنِ وَأَهْلَكَ إِلاَّ مَن سَبَقَ عَلَيْهِ الْقَوْلُ وَمَنْ آمَنَ وَمَا آمَنَ مَعَهُ إِلاَّ قَلِيلٌ (40)

واته‌: تا کاتی فه‌رمانه‌که‌مان هات و ته‌نووره‌که‌ ته‌قی و پێمان گوت : تیایدا (له‌ که‌شتییه‌که‌دا)  له‌ هه‌ر گیاندارێک جووتێک و که‌س و کاری خۆت - جگه‌ له‌و که‌سه‌ی پێشتر باسی کراوه‌ (کوڕی نووح) – و هه‌روه‌ها ئیمانداران هه‌ڵگره‌ و ئه‌وانه‌شی له‌گه‌ڵیدا ئیمانیان هێنابوو که‌م بوون.

دواتر:

وَهِيَ تَجْرِي بِهِمْ فِي مَوْجٍ كَالْجِبَالِ وَنَادَى نُوحٌ ابْنَهُ وَكَانَ فِي مَعْزِلٍ يَا بُنَيَّ ارْكَب مَّعَنَا وَلاَ تَكُن مَّعَ الْكَافِرِينَ (42)

واته‌: که‌شتییه‌که‌ له‌ شه‌پۆلێکی شێوه‌ چیادا ده‌یبردن و نووح کوڕه‌که‌ی که‌ له‌ سووچێکدا بوو بانگ کرد و پێی گوت کوڕم وه‌ره‌ له‌گه‌ڵ ئێمه‌دا سوار به‌ و له‌گه‌ڵ کافراندا مه‌به‌ .

وه‌ک ده‌بینین نووح “کاتی پێغه‌مبه‌رایه‌تیشدا” هه‌ست و سۆزی به‌سه‌ریدا زاڵده‌بێت و سه‌رپێچی فه‌رمانی خودا ده‌کات ، ئاخۆ پێش بوونیشی به‌ پێغه‌مبه‌ر سه‌رپێچی کردبێت؟!

له‌ ‌ سووره‌تی “یوسف”دا ده‌ڵێت:

وَلَقَدْ هَمَّتْ بِهِ وَهَمَّ بِهَا لَوْلا أَن رَّأَى بُرْهَانَ رَبِّهِ كَذَلِكَ لِنَصْرِفَ عَنْهُ السُّوءَ وَالْفَحْشَاء إِنَّهُ مِنْ عِبَادِنَا الْمُخْلَصِينَ (24)

واته‌: ئه‌و [ئافره‌ته‌] حه‌زی لێکرد و ئه‌گه‌ر ئه‌ویش (یووسفیش) به‌ڵگه‌ی په‌روه‌ردگاری نه‌بینیبا ، حه‌زی لێده‌کرد ، به‌م شێوه‌یه‌ له‌ خراپه‌ و کاری نابه‌جێمان پاراست ، بێگومان ئه‌و (یووسف) له‌ به‌نده‌ موخلیسه‌کانمان بوو.

وه‌ک ده‌بینین یووسفیش خۆی پێنه‌ده‌گیرا ئه‌گه‌ر ئیراده‌ی خوداکه‌ی نه‌بووایه‌، واته‌ له‌ هه‌وه‌س بێبه‌ری نه‌بوو.

له‌ سووره‌تی “الکهف” و له‌ باسێکی “مووسا”دا ده‌ڵێت:

 فَوَجَدَا عَبْداً مِّنْ عِبَادِنَا آتَيْنَاهُ رَحْمَةً مِنْ عِندِنَا وَعَلَّمْنَاهُ مِن لَّدُنَّا عِلْماً (65) قَالَ لَهُ مُوسَى هَلْ أَتَّبِعُكَ عَلَى أَن تُعَلِّمَنِ مِمَّا عُلِّمْتَ رُشْداً (66) قَالَ إِنَّكَ لَن تَسْتَطِيعَ مَعِيَ صَبْراً (67) وَكَيْفَ تَصْبِرُ عَلَى مَا لَمْ تُحِطْ بِهِ خُبْراً (68) قَالَ سَتَجِدُنِي إِن شَاء اللَّهُ صَابِراً وَلَا أَعْصِي لَكَ أَمْراً (69) قَالَ فَإِنِ اتَّبَعْتَنِي فَلَا تَسْأَلْنِي عَن شَيْءٍ حَتَّى أُحْدِثَ لَكَ مِنْهُ ذِكْراً (70) فَانطَلَقَا حَتَّى إِذَا رَكِبَا فِي السَّفِينَةِ خَرَقَهَا قَالَ أَخَرَقْتَهَا لِتُغْرِقَ أَهْلَهَا لَقَدْ جِئْتَ شَيْئاً إِمْراً (71) قَالَ أَلَمْ أَقُلْ إِنَّكَ لَن تَسْتَطِيعَ مَعِيَ صَبْراً (72) قَالَ لَا تُؤَاخِذْنِي بِمَا نَسِيتُ وَلَا تُرْهِقْنِي مِنْ أَمْرِي عُسْراً (73) فَانطَلَقَا حَتَّى إِذَا لَقِيَا غُلَاماً فَقَتَلَهُ قَالَ أَقَتَلْتَ نَفْساً زَكِيَّةً بِغَيْرِ نَفْسٍ لَّقَدْ جِئْتَ شَيْئاً نُّكْراً (74)‏ قَالَ أَلَمْ أَقُل لَّكَ إِنَّكَ لَن تَسْتَطِيعَ مَعِي صَبْراً (75) قَالَ إِن سَأَلْتُكَ عَن شَيْءٍ بَعْدَهَا فَلَا تُصَاحِبْنِي قَدْ بَلَغْتَ مِن لَّدُنِّي عُذْراً (76) فَانطَلَقَا حَتَّى إِذَا أَتَيَا أَهْلَ قَرْيَةٍ اسْتَطْعَمَا أَهْلَهَا فَأَبَوْا أَن يُضَيِّفُوهُمَا فَوَجَدَا فِيهَا جِدَاراً يُرِيدُ أَنْ يَنقَضَّ فَأَقَامَهُ قَالَ لَوْ شِئْتَ لَاتَّخَذْتَ عَلَيْهِ أَجْراً (77) قَالَ هَذَا فِرَاقُ بَيْنِي وَبَيْنِكَ سَأُنَبِّئُكَ بِتَأْوِيلِ مَا لَمْ تَسْتَطِع عَّلَيْهِ صَبْراً (78) أَمَّا السَّفِينَةُ فَكَانَتْ لِمَسَاكِينَ يَعْمَلُونَ فِي الْبَحْرِ فَأَرَدتُّ أَنْ أَعِيبَهَا وَكَانَ وَرَاءهُم مَّلِكٌ يَأْخُذُ كُلَّ سَفِينَةٍ غَصْباً (79) وَأَمَّا الْغُلَامُ فَكَانَ أَبَوَاهُ مُؤْمِنَيْنِ فَخَشِينَا أَن يُرْهِقَهُمَا طُغْيَاناً وَكُفْراً (80) فَأَرَدْنَا أَن يُبْدِلَهُمَا رَبُّهُمَا خَيْراً مِّنْهُ زَكَاةً وَأَقْرَبَ رُحْماً (81) وَأَمَّا الْجِدَارُ فَكَانَ لِغُلَامَيْنِ يَتِيمَيْنِ فِي الْمَدِينَةِ وَكَانَ تَحْتَهُ كَنزٌ لَّهُمَا وَكَانَ أَبُوهُمَا صَالِحاً فَأَرَادَ رَبُّكَ أَنْ يَبْلُغَا أَشُدَّهُمَا وَيَسْتَخْرِجَا كَنزَهُمَا رَحْمَةً مِّن رَّبِّكَ وَمَا فَعَلْتُهُ عَنْ أَمْرِي ذَلِكَ تَأْوِيلُ مَا لَمْ تَسْطِع عَّلَيْهِ صَبْراً (82)

واته‌: به‌نده‌یه‌کیان له‌ به‌نده‌کانی ئێمه‌ دۆزییه‌وه‌، که‌ به‌ ره‌حمه‌تی خۆمان زانستێکمان فێرکردبوو ، مووسا پێیگوت ئایا بۆ فێربوونی ئه‌و زانسته‌ی فێری بوویت په‌یره‌ویت بکه‌م؟، ئه‌ویش گوتی هه‌رگیز له‌گه‌ڵ مندا خۆت پێناگیرێت، و چۆن ده‌توانیت له‌سه‌ر شتێک بوه‌ستی که‌ نایزانیت؟ ، [مووسا] وه‌ڵامیدایه‌وه‌ گه‌ر خودا بیه‌وێت به‌ سه‌بووری ده‌مبینیت و سه‌رپێچیت ناکه‌م، پێیگوت که‌واته‌ گه‌ر دوام ده‌که‌ویت پرسیاری هیچم لێمه‌که‌ تا خۆم بۆت باسده‌که‌م، به‌ڕێکه‌وتن تا سواری که‌شتییه‌ک بوون و ئه‌و که‌شتییه‌که‌ی کونکرد ، [مووسا] لێی پرسی کونتکرد تا سه‌رنشینه‌کانی نقومکه‌یت؟ به‌راستی کارێکی ناپه‌سندت کرد، ئه‌ویش گوتی پێم نه‌گوتی له‌گه‌ڵ مندا خۆت پێناگیرێت؟، [مووسا] گوتی بۆ له‌یادکردنی به‌ڵێنه‌که‌م بمبووره‌ و به‌ گران لێم مه‌گره‌، رۆیشتن تا گه‌یشتنه‌ لاوێک و [به‌نده‌که‌مان] لاوه‌که‌ی کوشت [مووسا] گوتی که‌سێکت کوشت بێ ئه‌وه‌ی یه‌کێکی تری کوشتبێ؟ به‌ راستی کارێکی نابه‌جێت کرد، ئه‌ویش گوتی پێم نه‌گوتی له‌گه‌ڵ مندا خۆت پێناگیرێت؟، [مووسا] گوتی ئه‌گه‌ر له‌مه‌ودوا پرسیارم لێکردیت، هاوڕێیه‌تیم مه‌که‌ و منیش گله‌ییت لێناکه‌م، دواتر رۆیشتن تا گه‌یشتنه‌ گوندێک و داوای خواردنیان کرد، به‌ڵام خه‌ڵکی گونده‌که‌ به‌ میوان رایاننه‌گرتن و ئه‌وانیش له‌وێدا دیوارێکیان دۆزییه‌وه‌ که‌ خه‌ریکبوو ده‌رووخا، [به‌نده‌که‌مان] دیواره‌که‌ی چاککرده‌وه‌، [مووسا] پێیگوت خۆ ده‌تتوانی به‌ پاره‌ چاکیکه‌یته‌وه‌، ئه‌ویش گوتی ئێستا کاتی جیابوونه‌وه‌مانه‌، ئه‌و هۆکارانه‌ت پێده‌ڵێم که‌ ده‌رباره‌یان سه‌برت نه‌بوو، که‌شتییه‌که‌ هی کۆمه‌ڵێک هه‌ژاربوو که‌ له‌ ده‌ریادا کاریانده‌کرد، ویستم عه‌یبداری بکه‌م چونکه‌ پاشایه‌ک له‌ پێشیانه‌وه‌ بوو هه‌موو که‌شتییه‌کی ساغی به‌زۆر وه‌رده‌گرت، لاوه‌که‌شم بۆیه‌ کوشت چونکه‌ باوک و دایکی ئیمانداربوون بۆیه‌ ترسام بیانخاته‌ کفر و سه‌رکێشییه‌وه‌، بۆیه‌ ویستم خودا که‌سێکی پاکتر و میهره‌بانتریان بداتێ، دیواره‌که‌ش هی دوو هه‌تیوی شاره‌که‌ بوو، له‌ژێریدا گه‌نجینه‌یه‌ک هه‌بوو که‌ هی ئه‌و دوانه‌ بوو، باوکیشیان پیاوێکی چاک بوو بۆیه‌ خودای تۆ ویستی ئه‌و دوانه‌ گه‌وره‌بن و گه‌نجینه‌که‌ ده‌ربهێنن – که‌ به‌خششێکی خودابوو بۆیان – ، ئه‌مانه‌ هۆکاری ئه‌و شتانه‌بوون که‌ بۆ زانینیان خۆت پێنه‌ده‌گیرا.

له‌م چیرۆکه‌دا چه‌ند شتێک ده‌بینین:

مووسا “کلیم الله‌” بووه‌ ، له‌گه‌ڵ خودادا قسه‌ی کردووه‌، ئه‌م به‌نده‌یه‌ کێ بووه‌ که‌ به‌م شێوه‌یه‌ له‌گه‌ڵ مووسادا قسه‌ی کردووه‌ و مووساش تکایکردووه‌ بیکات به‌ هاوڕێی؟!!

بۆچی خودا ئه‌مه‌ی تریانی نه‌کردووه‌ به‌ پێغه‌مبه‌ر؟ خۆ (به‌ حساب) زاناتر و شاره‌زاتر بووه‌!!

پیاوه‌که‌ که‌شتییه‌که‌ی کونکرد بۆیی بکه‌ونه‌ ئاوه‌که‌وه‌، ته‌نها له‌به‌ر ئه‌وه‌ی رزقیان نه‌بڕێ؟!! خۆ خودا خۆی رزقده‌دات ده‌یتوانی به‌ ڕێگه‌یه‌کی دیکه‌ رزقیان بگه‌یه‌نێت!!

ئه‌و لاوه‌ی کوشت پێش ئه‌وه‌ی هێشتا هیچی کردبێت؟!! ئه‌ویش ته‌نها له‌به‌ر ئه‌وه‌ی “ترساوه‌ باوانی بخاته‌ کفره‌وه‌”؟!! باشتر نه‌بوو رێنوێنیی بکات؟!! یان داوا له‌ مووسا بکات رێنونیی بکات؟!

بۆ گه‌نجینه‌که‌: خودا نه‌یده‌توانی به‌ رێگه‌یه‌کی ئاسانتر بیدات به‌ هه‌تیوه‌کان؟!! لانیکه‌م خودا نه‌یده‌توانی بیپارێزێت؟!! مووسا که‌ پێغه‌مبه‌ری خودایه‌ بۆ چاککردنه‌وه‌ی دیوارێک(یارمه‌تیی خه‌ڵکی) پاره‌ی ده‌وێت؟!!

 له‌م باسه‌دا مووسا هیچ کاردانه‌وه‌یه‌کی نه‌بووه‌، ته‌نانه‌ت ئه‌و دووجاره‌ش که‌ سه‌رزه‌نشتی پیاوه‌که‌ی تری کردووه‌، دواتر داوای لێبوردنی لێکردووه‌!! هیچ “علم غیب”ێکیشی نه‌بووه‌، ئه‌م پرسیار و رێگه‌ ئاسانترانه‌ش که‌ ئێمه‌ی به‌نده‌ی ئاسایی ده‌یخه‌ینه‌ روو ئه‌و که‌ پێغه‌مبه‌ربوو نه‌یده‌زانی؟!! خۆ ئه‌و “کلیم الله‌” بوو نه‌یده‌توانی ئه‌م پرسیارانه‌ له‌ خودا بکات؟

وه‌ک له‌ گفتوگۆکاندا ده‌رده‌که‌وێت ئاستی سه‌برگرتن و هه‌روه‌ها حیکمه‌تی مووسا له‌ به‌نده‌یه‌کی ئاسایی ئه‌و زه‌مانه‌ش که‌متر بووه‌!!

ئه‌مه‌ مه‌عسووم و کامڵه‌؟!

سووره‌تی “القصص” له‌ باسێکی دیکه‌ی “مووسا”دا ده‌ڵێت:

وَدَخَلَ الْمَدِينَةَ عَلَى حِينِ غَفْلَةٍ مِّنْ أَهْلِهَا فَوَجَدَ فِيهَا رَجُلَيْنِ يَقْتَتِلَانِ هَذَا مِن شِيعَتِهِ وَهَذَا مِنْ عَدُوِّهِ فَاسْتَغَاثَهُ الَّذِي مِن شِيعَتِهِ عَلَى الَّذِي مِنْ عَدُوِّهِ فَوَكَزَهُ مُوسَى فَقَضَى عَلَيْهِ قَالَ هَذَا مِنْ عَمَلِ الشَّيْطَانِ إِنَّهُ عَدُوٌّ مُّضِلٌّ مُّبِينٌ (15) قَالَ رَبِّ إِنِّي ظَلَمْتُ نَفْسِي فَاغْفِرْ لِي فَغَفَرَ لَهُ إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ (16)

واته‌: [مووسا] به‌ دزی خه‌ڵکه‌وه‌ هاته‌ ناو شار و بینی دوو که‌س شه‌ڕ ده‌که‌ن، یه‌کێکیان لایه‌نگری خۆیه‌تی و ئه‌ویتر دوژمنیه‌تی، لایه‌نگره‌که‌ی خۆی داوای یارمه‌تیی لێکرد و ئه‌ویش مستێکی لێدا و کوشتی، گوتی ئه‌مه‌ کاری شه‌یتانه‌ که‌ دوژمنێکی گومڕاکه‌ر و ئاشکرایه‌، هه‌روه‌ها گوتی خودایه‌ بمبه‌خشه‌ که‌ زوڵمم له‌ خۆم کرد، خوداش لێیخۆشبوو، خودا به‌خشنده‌ی میهره‌بانه‌.

هه‌روه‌ک دیاره‌ به‌ ئاشکرا و “له‌ سه‌رده‌می پێغه‌مبه‌رایه‌تیشدا” شه‌یتان توانیویه‌تی بیخه‌ڵه‌تێنێت و وای لێبکات به‌ مسته‌کۆڵه‌یه‌ک (!) که‌سێک بکوژێت. به‌ڵام خودا لێیخۆشده‌بێت له‌ کاتێکدا پێغه‌مبه‌ری خودا (که‌ مه‌عسوومه‌) شوێن شه‌یتان که‌وتووه‌!!

سووره‌تی “الانبیاء” له‌ باسی “ذوالنون” دا (زۆربه‌ی زانایانی ئیسلام “ذوالنون” به‌ پێغه‌مبه‌ر ده‌زانن) ده‌ڵێت:

وَذَا النُّونِ إِذ ذَّهَبَ مُغَاضِباً فَظَنَّ أَن لَّن نَّقْدِرَ عَلَيْهِ فَنَادَى فِي الظُّلُمَاتِ أَن لَّا إِلَهَ إِلَّا أَنتَ سُبْحَانَكَ إِنِّي كُنتُ مِنَ الظَّالِمِينَ (87)

واته‌: یادی “ذالنون” بکه‌ ئه‌وساته‌ی که‌ به‌ تووڕه‌ییه‌وه‌ رۆیشت و وایزانی ئێمه‌ هه‌رگیز ده‌ره‌قه‌تی نایه‌ین، تا له‌ تاریکییه‌وه‌ گوتی هیچ خودایه‌ک جگه‌له‌ تۆ بوونی نییه‌ و تۆ پاک بێگه‌ردیت و من سته‌مم کرد.

زولنوونیش که‌ زانایان به‌ پێغه‌مبه‌ری ده‌زانن و له‌ سووره‌تی “الانبیاء” دا ناوی له‌ ریزی پێغه‌مبه‌رانی دیکه‌دا هاتووه‌ ، پێی وابووه‌ خودا ده‌ره‌قه‌تی نایه‌ت و هه‌روه‌ها تووڕه‌ش بووه‌!! مه‌عسوومییه‌تی پێغه‌مبه‌ران لێره‌دایه‌؟!!

ئه‌وانه‌ی باسکران هه‌موویان له‌ قورئانه‌وه‌ وه‌رگیرابوون ، هه‌رچه‌نده‌ له‌ ته‌ورات و ئینجیلیشدا بابه‌تی له‌م جۆره‌ زۆره‌ وه‌کوو: “ئیبراهیم” ژنه‌که‌ی وه‌کوو خوشکی خۆی ده‌ناسێنێت و ده‌یفرۆشێت به‌ فیرعه‌ونی میسر!! یان “داوود” له‌گه‌ڵ ژنی یه‌کێک له‌ یارانیدا ده‌خه‌وێت!!

-کۆتایی به‌شی یه‌که‌م-

-کۆکردنه‌وه‌ و وه‌رگێڕانی خرۆش-

به‌سه‌رهاتی ئایه‌ته‌ شه‌یتانییه‌کانی ناو قورئان ، راستییه‌کی مێژوویی حاشاهه‌ڵنه‌گره‌ و له‌ لایه‌ن گه‌وره‌ زانا و مێژوونووسانی سه‌ره‌تای ئیسلامه‌وه‌ باسکراوه‌ (له‌ درێژه‌ی باسه‌که‌دا ناوی چه‌ندکه‌سێکیان دێنم) ، هه‌رچه‌نده‌ زۆربه‌ی زانایانی ئێستای ئیسلام ، به‌ بۆنه‌ی نه‌بوونی وه‌ڵامێکی موقنیع بۆ ئه‌م سه‌رده‌مه‌ ، ئه‌م رووداوه‌ به‌ ته‌واوه‌تی ره‌تده‌که‌نه‌وه‌ و به‌ درۆی ده‌خه‌نه‌وه‌ . به‌ڵام ئه‌وه‌ی راستی بێت ، خۆشیان زۆر باش ده‌زانن ره‌تکردنه‌وه‌ی نووسینه‌کانی که‌سێکی وه‌ک “طبري” پرسیار ده‌خاته‌ سه‌ر کۆی مێژووی ئیسلام. لێره‌دا کورتکراوه‌ی‌ به‌سه‌رهاته‌که‌تان (به‌سوود وه‌رگرتن له‌ “تاریخ طبري”ه‌وه‌) بۆ ده‌خه‌مه‌ روو:

دوای ئه‌وه‌ی پێغه‌مبه‌ر به‌ ئاشکرا خه‌ڵکی بۆ ئایینی ئیسلام بانگهێشت کرد و بت و پرۆزییه‌کانی خه‌ڵکی مه‌ککه‌ی کرده‌ ئامانجی وته‌کانی و داوای لێکردن واز له‌وانه‌ بێنن و “الله‌” بپه‌رستن ، فشارێکی زۆری له‌ لایه‌ن ده‌سه‌ڵاتداران و بازرگانانی مه‌ککه‌وه‌ هاته‌سه‌ر (که‌ زۆریان خزم و که‌س و کاری خۆی بوون) ، به‌م هۆیه‌شه‌یه‌وه‌هه‌ندێک له‌ یارانی رووه‌و حه‌به‌شه‌ کۆچیان کردبوو ،دوای کێشمه‌کێشێکی زۆر ، بتپه‌رستان داوایان لێکرد وه‌ک رێککه‌وتنێک ، ئه‌وان ساڵێک “الله‌” ی محمد بپه‌رستن و ئه‌ویش له‌ به‌رامبه‌ردا ساڵێک خوداکانی ئه‌وان وه‌ک”لات و عوزا” بپه‌رستێت ، محه‌مه‌د گوتی: بزانین خودای من چێ ده‌ڵێت؟ ئه‌م ئایه‌تانه‌ی سووره‌تی “کافرون” هاتن :

قُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ (1) لَا أَعْبُدُ مَا تَعْبُدُونَ (2) وَلَا أَنتُمْ عَابِدُونَ مَا أَعْبُدُ (3) وَلَا أَنَا عَابِدٌ مَّا عَبَدتُّمْ (4) وَلَا أَنتُمْ عَابِدُونَ مَا أَعْبُدُ (5) لَكُمْ دِينُكُمْ وَلِيَ دِينِ (6) 

واته‌: به‌ کافران بڵێ نه‌ من په‌رستراوه‌که‌ی ئێوه‌ ده‌په‌رستم نه‌ ئێوه‌ش هی من ده‌په‌رستن ، که‌سمان به‌ به‌ندایه‌تی کردنی خودای ئه‌وی ترمان رازی نین ، ئایینی خۆتان بۆ خۆتان و ئایینی منیش بۆ خۆم .

هه‌روه‌ها ئه‌م ئایه‌تانه‌ی سووره‌تی “زمر” :

 قُلْ أَفَغَيْرَ اللَّهِ تَأْمُرُونِّي أَعْبُدُ أَيُّهَا الْجَاهِلُونَ (64) وَلَقَدْ أُوحِيَ إِلَيْكَ وَإِلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكَ لَئِنْ أَشْرَكْتَ لَيَحْبَطَنَّ عَمَلُكَ وَلَتَكُونَنَّ مِنَ الْخَاسِرِينَ (65) بَلِ اللَّهَ فَاعْبُدْ وَكُن مِّنْ الشَّاكِرِينَ (66)

 واته‌: به‌ جاهیلان بڵێ مه‌گه‌ر ده‌تانه‌وێت ناچارم که‌ن غه‌یری خودا بپه‌رستم؟ وه‌حیمان بۆ تۆ و ئه‌وانه‌ی پێش تۆش ناردووه که‌‌ ئه‌گه‌ر شرک بکه‌ن و هاوبه‌ش بۆ خودا بدۆزنه‌وه،‌ ده‌دۆڕێن ، به‌ندایه‌تی خودا بکه‌ و سوپاسگوزار به‌.

پێغه‌مبه‌ریش [که‌ هه‌ستی به‌ فشارێکی زۆری نه‌یارانی ده‌کرد] چاکه‌ و نزیکایه‌تیی خزم و که‌سه‌کانی خۆی ده‌ویست [به‌م شه‌ڕه‌ی له‌گه‌ڵ خزمانیدا دڵته‌نگ بوو] ئاواتی ئه‌وه‌ بوو شتێکی بۆ دابه‌زێت تا له‌ خه‌ڵکی شاره‌که‌ و خزمه‌کانی نزیکی کاته‌وه‌ ، ئه‌م ئایه‌تانه‌ی له‌ سووره‌تی “نجم” بۆ دابه‌زی :

وَالنَّجْمِ إِذَا هَوَى (1) مَا ضَلَّ صَاحِبُكُمْ وَمَا غَوَى (2) وَمَا يَنطِقُ عَنِ الْهَوَى (3)

واته‌: سوێند بێت به‌ ئه‌ستێره له‌  کاتی دابه‌زینیدا، هاوڕێکه‌تان نه‌ گومڕا بووه‌ و نه‌ سه‌ری لێشێواوه‌ ، نه‌ له‌ سۆنگه‌ی هه‌وه‌سه‌وه‌ قسه‌ ده‌کا.

ئینجا گه‌یشته‌ ئه‌م ئایه‌تانه‌ی هه‌مان سووره‌ت :

أَفَرَأَيْتُمُ اللَّاتَ وَالْعُزَّى (19) وَمَنَاةَ الثَّالِثَةَ الْأُخْرَى (20)

واته‌: ئاگاتان له‌ لات و عوزا ،و مه‌نات (سێیه‌مین دانه‌یان) هه‌یه‌؟

لێره‌دا شه‌یتان ئه‌م دێڕانه‌ی ‌هێنایه‌ سه‌رزار :  “تلک الغرانیق العلی و ان شفاعتهن لترتجی”

واته‌ : ئه‌مانه‌ باڵداری -یان بتی- باڵان ، شیفاعه‌تیان وه‌رده‌گیرێت و جێگه‌ی ئومێده‌.

هاتنی ئه‌م دێڕانه‌ خه‌ڵکی قوره‌یشی دڵخۆش کرد و موسڵمانانیش به‌ هۆی بڕوایان به‌ وه‌حیه‌وه‌ ، تۆمه‌تباریان نه‌کرد و کاتێک پێغه‌مبه‌ر گه‌یشته‌ کاتی سوجده‌ و سوجده‌ی کرد ، موسڵمانان سوجده‌یان کرد و خه‌ڵکه‌ موشریکه‌که‌ش به‌ بیستنی یاد و ناوی خواکانیان که‌وتنه‌ سوجده‌.

باسی ئه‌م ئاشتبوونه‌وه‌یه‌ گه‌یشته‌ موسڵمانانی کۆچکردووی حه‌به‌شه‌ و هه‌ندێکیان هاتنه‌وه‌.

له‌م سه‌ربه‌نده‌دا جبره‌ئیل هات و به‌ پێغه‌مبه‌ری گوت : “ئه‌و دێڕانه‌ چی بوون خوێندتن؟ ئه‌وانه‌ قسه‌ی خودا نه‌بوون و من نه‌مهێنابوون!”

پێغه‌مبه‌ر غه‌مبار بوو ، به‌ڵام خوا به‌م ئایه‌ته‌ی سووره‌تی ”الحج” دڵی دایه‌وه‌ :

وَمَا أَرْسَلْنَا مِن قَبْلِكَ مِن رَّسُولٍ وَلَا نَبِيٍّ إِلَّا إِذَا تَمَنَّى أَلْقَى الشَّيْطَانُ فِي أُمْنِيَّتِهِ فَيَنسَخُ اللَّهُ مَا يُلْقِي الشَّيْطَانُ ثُمَّ يُحْكِمُ اللَّهُ آيَاتِهِ وَاللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ (52)

واته‌: له‌ پێش تۆوه‌ هیچ ره‌سوول و نه‌بییه‌کمان نه‌ناردووه‌ که‌ شه‌یتان نه‌هاتبێته‌ سه‌ر زاری و گوته‌ی تێکه‌ڵ قسه‌کانی نه‌کردبێ ، [به‌ڵام] خودا گوته‌کانی شه‌یتان هه‌ڵده‌وه‌شێنێته‌وه‌ و ئایه‌ت و وشه‌کانی خۆی به‌ پایه‌داری ده‌هێڵێته‌وه‌ ، خودا ئاگادار و زانای هه‌موو شتێکه‌.

بۆیه‌ به‌ ره‌وینه‌وه‌ی غه‌می پێغه‌مبه‌ر ئه‌م ئایه‌تانه‌ هاتن و ئه‌وانه‌ی تریان پووچه‌ڵکرده‌وه‌ :

أَلَكُمُ الذَّكَرُ وَلَهُ الْأُنثَى (21) تِلْكَ إِذاً قِسْمَةٌ ضِيزَى (22) إِنْ هِيَ إِلَّا أَسْمَاء سَمَّيْتُمُوهَا أَنتُمْ وَآبَاؤُكُم مَّا أَنزَلَ اللَّهُ بِهَا مِن سُلْطَانٍ إِن يَتَّبِعُونَ إِلَّا الظَّنَّ وَمَا تَهْوَى الْأَنفُسُ وَلَقَدْ جَاءهُم مِّن رَّبِّهِمُ الْهُدَى (23) أَمْ لِلْإِنسَانِ مَا تَمَنَّى (24) فَلِلَّهِ الْآخِرَةُ وَالْأُولَى (25) وَكَم مِّن مَّلَكٍ فِي السَّمَاوَاتِ لَا تُغْنِي شَفَاعَتُهُمْ شَيْئاً إِلَّا مِن بَعْدِ أَن يَأْذَنَ اللَّهُ لِمَن يَشَاءُ وَيَرْضَى (26)

واته‌: ئێوه‌ کوڕتان هه‌یه‌ و خوداش کچی هه‌یه‌؟ ئه‌م به‌شکردنه‌ زاڵمانه‌یه‌ ،ئه‌مانه‌ ته‌نها کۆمه‌ڵێک ناون ئێوه‌ و باوکانتان دایانناون ، خوداش هیچ به‌ڵگه‌یه‌کی بۆ راستیی ئه‌م بتانه‌ نه‌ناردووه‌، ته‌نها گومان و هه‌وه‌سی ده‌روون نه‌بێت ، له‌ لایه‌ن خوداشه‌وه‌ رێنمایی کراون ،مه‌گه‌ر مرۆڤ هه‌موو ئه‌و شتانه‌ی هه‌یه‌ که‌ ئاره‌زووی ده‌کات؟ ئه‌م دنیا و ئه‌و دنیاش هی خودایه‌ ، چه‌ندین فریشته‌ش له‌ ئاسماندا هه‌ن که‌ پاکانه‌کردنیان بۆ که‌س قبووڵ نییه‌ مه‌گه‌ر خودا خۆی رازی بێت و ڕێگا به‌و که‌سه‌ بدا که‌ [خوا خۆی] ده‌یه‌وێ .

خه‌ڵکی قوره‌شیش به‌ بیستنی هه‌واڵی گۆڕینی ئایه‌ته‌کان فشاره‌کانیان بۆ سه‌ر موسڵمانان زیاتر کرد و ئه‌وانه‌شی که‌ له‌ حه‌به‌شه‌وه‌ هاتبوونه‌وه‌ له‌ نزیک مه‌که‌ زانییان ده‌نگۆی موسڵمانبوونی خه‌ڵکی مه‌ککه‌ راست نه‌بووه‌ و به‌ نهێنی و دزییه‌وه‌ هاتنه‌ ناو مه‌ککه‌ ، ژماره‌یان 33 که‌س بوو ، تا هیجره‌تی پێغه‌مبه‌ر بۆ مه‌دینه‌ له‌ مه‌ککه‌ مانه‌وه‌.

لێره‌دا ده‌مه‌وێ ناوی 13 که‌سی تر له‌و زانا و مێژوونووسه‌ ئیسلامییانه‌ بێنم که‌ راسته‌وخۆ ئه‌م بابه‌ته‌یان باسکردووه‌ :

1- “محمد بن سعد” له‌ کتێبی “طبقات الکبری”دا

2- “مقاتل بن سلیمان بلخي” له‌ ته‌فسیره‌که‌یدا

3- “ابن ابي حاتم” له‌ ته‌فسیره‌که‌یدا به‌ ناوی “القرآن العظیم”

4- “النحاس” له‌ ته‌فسیره‌که‌یدا

5- “الطبراني” له‌ کتێبی “المعجم الکبیر”دا

6- “حصاص”  له‌ ته‌فسیره‌که‌یدا به‌ ناوی “احکام القرآن”

7- “مطهر بن طاهر” له‌ کتێبی “البدء و التاریخ”دا

8- “السمرقندي” له‌ ته‌فسیره‌که‌یدا

9- “ابن ابي زمنین” له‌ ته‌فسیره‌که‌یدا

10- “زمخشري” له‌ ته‌فسیره‌که‌یدا

11- “عزالدین علی بن اثیر” له‌ کتێبی “التاریخ الکامل” دا

12- “ابن حجر” له‌ کتێبی “فتح الباری” دا

13- “جلال الدین سیوطي” له‌ ته‌فسیره‌که‌یدا

(ئه‌م زانایانه‌ له‌ سه‌ده‌ی 2 هه‌تا 10 ی کۆچیدا ژیاون ، ده‌یان زانای دیکه‌ش ئه‌م بابه‌ته‌یان باسکردووه‌ )

هه‌موو سه‌رچاوه‌کان ئه‌م 5 خاڵه‌یان به‌ روونی تێدا باسکراوه‌:

 1- محمد له‌ ژێر فشاری خه‌ڵکی مه‌ککه‌دا بوو ، نه‌یده‌ویست بارودۆخه‌که‌ خراپتر بێت.

2- محمد هیوای ده‌خواست وه‌حییه‌کی تازه‌ بێت و موسڵمانان و کافرانی شار ئاشتکاته‌وه‌.

3- ئه‌و کاته‌ی محمد سووره‌تی “نجم” ی ده‌خوێند ، شه‌یتان 2 ئایه‌تی هێنایه‌ سه‌ر زار و تێکه‌ڵ ئایه‌ته‌کانی تری کرد.

4- جبره‌ئیل دوای ئه‌م رووداوه‌ دابه‌زی و پێی گوت ئه‌و دوو ئایه‌ته‌ له‌ لایه‌ن خوداوه‌ نه‌بوون و دوو ئایه‌تی دیکه‌ی خسته‌ شوێنیان (نسخ).

5- جبره‌ئیل ئایه‌تی 52 ی سووره‌تی “الحج” یشی هێنا ، که‌ تیایدا جه‌خت ده‌کاته‌وه‌ شه‌یتان پێشتریش له‌ سه‌رده‌می پێغه‌مبه‌رانی تردا کاری له‌م جۆره‌ی کردووه‌.

هه‌ندێ سه‌رنج بۆ سه‌لماندنی رووداوه‌که‌:

1- ئه‌و که‌سانه‌ی ئه‌م بابه‌ته‌یان گێڕاوه‌ته‌وه‌ ، دوژمنی ئیسلام نین به‌ڵکوو ئه‌و دڵسۆزانه‌ی ئیسلامن که‌ هه‌موو ته‌مه‌نیان ته‌رخانکردووه‌ بۆ خوێندن و تێگه‌یشتن و لێکدانه‌وه‌ی قورئان و ژیانی پێغه‌مبه‌ر؛ ناکرێ بگوترێ ئه‌مه‌ پیلانی دوژمنانی ئیسلامه‌ (وه‌ک هه‌ندێ که‌س ده‌ڵێن ئه‌مه‌ پیلانی ناحه‌زانه!!‌) .

2- “طبري” ئه‌م رووداوه‌ی له‌ “ابن اسحاق”ه‌وه‌ گێڕاوه‌ته‌وه‌ ، له‌ کاتێکدا “ابن هشام” که‌ کتێبی “سیرة ابن اسحاق” ی نووسیوه‌ته‌وه‌ ، ئه‌م به‌شه‌ی لێ هه‌ڵگرتووه‌!!! هه‌رچه‌نده‌ ئه‌م سانسۆره‌ به‌ ئاشکرا به‌ کۆی رووداوه‌که‌وه‌ دیاره‌ :

“ابن هشام” هه‌وڵی داوه‌ ئه‌م رووداوه‌ سانسۆر بکات ، به‌ڵام باسی گه‌ڕانه‌وه‌ی ئه‌و موسڵمانانه‌ ده‌کات که‌ له‌ حه‌به‌شه‌ بوون ، بێ ئه‌وه‌ی ئاماژه‌ به‌ هۆکاری ئه‌م گه‌ڕانه‌وه‌یه‌ بدات (!) له‌ کاتێکدا وه‌ک له‌ گێڕانه‌وه‌ی باسه‌که‌دا نووسیومه‌ ، هۆکاره‌که‌ی ئایاتی غه‌رانیقه‌.

(“سیرة ابن اسحاق” له‌ لایه‌ن “ابن هشام” ه‌وه‌ کورتکراوه‌ته‌وه‌ و دارێژراوه‌ته‌وه‌ ، بۆیه‌ هه‌موو نووسینه‌که‌ی “ابن اسحاق” ی تێدا نییه‌ ، له‌ کاتێکدا “طبري” ئه‌م رووداوه‌ی له‌ “ابن اسحاق”ه‌وه‌ گێڕاوه‌ته‌وه‌ ، ناکرێ “ابن اسحاق” ئه‌م رووداوه‌ی له‌ کتێبه‌که‌ی خۆی “سیرة ابن اسحاق” دا باس نه‌کردبێت به‌ڵام “طبري” ئه‌وی وه‌ک‌ سه‌رچاوه‌ی گێڕانه‌وه‌ی رووداوه‌که‌ ناساندبێت!!!!)

3- “بخاري”ش هه‌وڵی سانسۆرکردنی ئه‌م رووداوه‌ی داوه‌ ، به‌ڵام ئه‌ویش نه‌یتوانیوه‌ هه‌موو به‌سه‌رهاته‌که‌ بشارێته‌وه‌ :

“ابن عباس” ده‌گێڕێته‌وه‌ : پێغه‌مبه‌ر دوای ته‌واوبوونی سووره‌تی “نجم” سوجده‌ی کرد و له‌گه‌ڵیدا موسڵمانان و موشریکان و جنۆکه‌کانیش سوجده‌یان کرد.

ئاخۆ هۆی چی بێت ئه‌و کافرانه‌ی رق و کینه‌یان به‌رامبه‌ر پێغه‌مبه‌ر هه‌بوو ، و به دوژمنی خۆیانیان ده‌زانی ، له‌گه‌ڵ سوجده‌ی ئه‌ودا دوای قورئان سوجده‌ بکه‌ن ئه‌گه‌ر شتێکی له‌م جۆره‌ نه‌بێت؟!!

چه‌ند سه‌رنجێک:

1- ئایا شه‌یتان ته‌نها ئه‌م دوو ئایه‌ته‌ی هێناوه‌ته‌ سه‌ر زاری پێغه‌مبه‌ر یان ئایه‌تی دیکه‌شی گوتووه‌؟ محمد په‌یامهێنی کێ بووه‌؟ خودا؟ شه‌یتان؟ هه‌ردووکیان؟

2- قورئان ته‌حه‌ددی ئه‌وه‌ ده‌کات که‌ گوایه‌ که‌س (له‌ مرۆڤ و جنۆکه‌) ناتوانێت له‌ شێوه‌ی قورئان بهێنێت ، له‌م ئایه‌ته‌ی سووره‌تی “الطور”دا:

فَلْيَأْتُوا بِحَدِيثٍ مِّثْلِهِ إِن كَانُوا صَادِقِينَ (34)

واته‌: ئه‌گه‌ر راستده‌که‌ن با گوته‌یه‌کی هاوتا [ی قورئان] بهێنن.

 ته‌حه‌ددییه‌که‌ گه‌یشتۆته‌ ئه‌وه‌ی ده‌ڵێت ته‌نها گوته‌یه‌ک وه‌کوو ئه‌و بهێنن !!

به‌ڵام وه‌ک ده‌بینین شه‌یتان (که‌ له‌ ره‌گه‌زی جنۆکه‌یه‌) توانیویه‌تی 2 ئایه‌ت بخاته‌ ناو ئایه‌ته‌کانی دیکه‌وه‌ به‌ شێوه‌یه‌ک خودی محمدیش تا جبره‌ئیل پێینه‌گوتووه‌، هه‌ستی پێنه‌کردووه‌ !!

3- خودی پێغه‌مبه‌ریش توانای جیاکردنه‌وه‌ی وشه‌کانی “الله‌”ی له‌ وشه‌کانی “غیرالله‌” نه‌بووه‌ ، چاوه‌ڕێی چی له‌ موفه‌سیرین و شوێنکه‌وتووان بکه‌ین؟!

4- ئه‌مه‌ گومان ده‌خاته‌ سه‌ر چه‌مکی “مه‌عسوومییه‌ت و بێگه‌ردیی پێغه‌مبه‌ران” که‌ به‌ پشت به‌ستن به‌م رووداوه‌ و چه‌ند به‌ڵگه‌یه‌کی تر، له‌ بابه‌ته‌کانی داهاتوودا تیشکی ده‌خه‌مه‌ سه‌ر.

تێبینی: “ئایه‌ته‌ شه‌یتانییه‌کان” ناوی رۆمانه‌ به‌ناوبانگه‌که‌ی “سه‌لمان روشدی” یه‌ که‌ له‌ به‌شێکی رۆمانه‌که‌یدا به‌ شێوه‌یه‌کی ئه‌ده‌بی ئه‌م رووداوه‌ی گێڕاوه‌ته‌وه‌ ، و ناوی  رۆمانه‌که‌شی هه‌ر له‌م بابه‌ته‌وه‌ وه‌رگرتووه‌. دوای بڵاوبوونه‌وه‌ و به‌ناوبانگبوونی ئه‌م رۆمانه‌ له‌ هه‌موو جیهاندا ، موفتییه‌ موسڵمانه‌کان و له‌ پێش هه‌موویانه‌وه‌ “خومه‌ینی”، خوێنی سه‌لمان و په‌خشکارانی کتێبه‌که‌یان حه‌ڵالکرد!!! 

-کۆکردنه‌وه‌ و وه‌رگێڕانی خرۆش-

 


 

 

ئه‌مه‌ یه‌که‌مین پۆسته‌ که‌ بڵاوی ده‌که‌مه‌وه‌ و تیایدا هه‌وڵده‌ده‌م زیاتر تیشک بخه‌مه‌ سه‌ر بابه‌ت و ئامانجه‌کانی ئه‌م ماڵه‌..

سه‌ره‌تا ده‌بێ ئه‌وه‌ بڵێم گرنگترین شت بۆ من دروستکردنی فه‌زایه‌کی ئازادی گفتوگۆیه‌ ، بۆ ئه‌وه‌ی قسه‌ له‌سه‌ر ئه‌و بابه‌تانه‌ بکه‌ین که‌ چرکه‌کانی ژیانمان به‌ هی خۆیان ده‌زانن…!!

من هه‌وڵده‌ده‌م بانگتان بکه‌م بۆ بیرکردنه‌وه‌ و پرسیارکردن و به‌کارهێنانی لۆجیک و هه‌روه‌ها ئسووڵی گفتوگۆ. له‌وانه‌یه‌ له‌ بابه‌ته‌کاندا زۆر جار رووی ره‌خنه‌کانم ئایین بێت ، هۆکاره‌که‌شی ده‌گه‌ڕێنمه‌وه‌ بۆ ئه‌وه‌ی به‌ رای من ئایین  یه‌کێکه‌ له‌ هه‌ره‌ گه‌وره‌ترین رێگره‌کانی به‌رده‌م بیرکردنه‌وه‌ و پرسیارکردن ، چونکه‌ هێڵی سووری بۆ خوێندنه‌وه‌ و پرسیارکردن له‌سه‌ر زۆر بابه‌ت داناوه‌ ، له‌گه‌ڵ ئه‌وه‌شدا رای جیاواز و مه‌نتق له‌ مێژووی ئاییندا جێگایه‌کی ئه‌وتۆیان نییه‌ جگه‌ له‌ سه‌ر دار نه‌بێ !

ئه‌وه‌ش بڵێم که‌ باسی ئایین ده‌که‌م ، مه‌به‌ستم هه‌موو ئه‌و ئایین و ئایدیۆلۆجیایانه‌ن که‌ ته‌نها خۆیان به‌ راست ده‌زانن و توانای قبووڵکردنی رای جیاواز و ره‌خنه‌یان نییه‌ و ئه‌وانه‌ی ده‌ره‌وه‌ی خۆیان به‌ نه‌زان و جاهیل له‌ قه‌ڵه‌مده‌ده‌ن و کاریان ده‌گاته‌ کوشتن و خوێن حه‌ڵاڵکردنی به‌رامبه‌ره‌کانیان ؛ زۆربه‌ی جاریش ئه‌م ره‌خنانه‌ رووی له‌ ئایینی ئیسلامه‌ ، هۆکه‌شی ئه‌وه‌یه‌ که‌ ئه‌م ئایینه‌ زیاتر له‌ هه‌موو ئه‌وانیتر کایه‌ مرۆییه‌کانی وڵاتی ئێمه‌ و زۆربه‌ی وڵاتانی ناوچه‌که‌ی داگیرکردووه‌.

هه‌لی کۆمێنت نووسین له‌ ژێر بابه‌ته‌کاندا ره‌خساوه‌ و هه‌موو خوێنه‌رێکی ئایینپه‌روه‌ر و باوه‌ڕدار ده‌توانێ موناقه‌شه‌ی بابه‌ته‌کان بکات و به‌ پشتبه‌ستن به‌ به‌ڵگه‌ و لۆجیک و عه‌قڵ و بنه‌ماکانی مونازه‌ره‌ ، هه‌وڵ بدات قه‌ناعه‌ت به‌ من و هه‌موو خوێنه‌ره‌ به‌ڕێزه‌کان بهێنێ. تکاش ده‌که‌م له‌ هه‌موو خوێنه‌ران دوای خوێندنه‌وه‌ و لێکۆڵینه‌وه‌ و به‌پێی به‌ڵگه‌ی موقنیع به‌شداری بکه‌ن ، چونکه‌ ئایین چۆته‌ خوێنی زۆربه‌ی تاکه‌کانی ئه‌م کۆمه‌ڵگه‌یه‌ وه‌ وکۆڵه‌که‌یه‌کی گه‌وره‌ی ژیانی خه‌ڵکه‌ ؛ ناکرێ به‌ هه‌ڵه‌شه‌یی و به‌ نه‌زانی بکه‌وینه‌ به‌ردتێگرتنی؛ ره‌خنه‌ی ئایین پێویستی به‌ شاره‌زایی و خوێندنه‌وه‌ و به‌کارهێنانی لۆجیک و به‌ڵگه‌ هه‌یه‌ ، بۆیه‌ من هه‌میشه‌ پێم باشه‌ بۆ ره‌خنه‌ گرتن له‌ ئایین بگه‌ڕێینه‌وه‌ بۆ سه‌رچاوه‌کانی خودی ئایین. داوا له‌ هه‌موو ئایینپه‌روه‌رانیش ده‌که‌م به‌ وردی و به‌ بیرتیژییه‌وه‌ ده‌قه‌ ئایینیه‌کان بخوێننه‌وه‌ و به‌سه‌ر هیچ شتێکدا باز نه‌ده‌ن ، که‌میشن ئه‌وانه‌ی دوای خوێندنه‌وه‌ی وردی‌ “قرآن ، تاریخ طبري (یه‌که‌م سه‌رچاوه‌ی نووسراوی مێژووی ئیسلام) ، صحیح البخاري و صحیح المسلم (سه‌رچاوه‌ سه‌ره‌کییه‌کانی حه‌دیسی پێغه‌مبه‌ر) و … هتد” تووشی ده‌یان پرسیار و کێشه‌ی وه‌کوو “دژیه‌ک ، نه‌بوونی هاوسه‌نگی و هاوئاهه‌نگی ،توندوتیژی ، بێ به‌ڵگه‌یی، ئاڵۆزی و … هتد” نه‌بن.

زۆرێک له‌ بابه‌ته‌کان وه‌رگێڕان ولێکۆڵینه‌وه‌ و کۆکراوه‌ن و که‌میان نووسینی راسته‌وخۆی خۆمن ، هه‌ندێ جاریش ته‌نها خستنه‌رووی ده‌ق و به‌ڵگه‌ن به‌بێ توانج….

هیوادارم بتوانین به‌ هزر و به‌ عه‌قڵ به‌شداری دروستکردنی کایه‌یه‌کی کۆمه‌ڵایه‌تیی گه‌وره‌ بکه‌ین که‌ دواجار ئاسووده‌یی هه‌موومان به‌رهه‌م بهێنێ.

-خرۆش-